อย่าเชื่อ

>>>::one picture::million word::one picture::million word::one word::million picture::some word::some one>>::>>>

“บางกอกไนท์ – คำปลอบใจในแก้วเหล้า” ธันวาคม 3, 2007

Filed under: Uncategorized — sector13 @ 2:02 pm

 missiontomars.jpg

ก็สาทกนั่งลงที่ตรงหน้า
วันนี้มาเพื่อนมาปรึกษาหน่อย
มันเป็นเรื่องหนักใจมิใช่ย่อย
มาเพื่อนคอยปรึกษาปัญหาใจ

เรื่องราวผ่านแก้วเหล้าเศร้าหรือโศก
ยกแก้วมองผ่านโลกโยกและไหว
อุ้มรักใส่เปลน้อยโยกและไกว
แกว่งไปในธาราพาล่องลอย

ผมเธอหอมดอมดมเส้นผมสวย
หอมระรวยอวยกลิ่นแล้วก็ค่อย
ตาชม้อยคอยหาตั้งตาคอย
ให้เคลื่อนคล้อยลอยไปในวิมาน

เหล้าแก้วนี้จึงมีมิตรภาพ
ใช่แค่บาปจริตกินทิ้งขว้าง
ใจเอ๋ยใจปลอบใจไม่อ้างว้าง
กี่หนทางคลางใจเธอไปถึง

เพื่อนยกแก้วยกแล้วค่อยค่อยยก
ก็สาทกสืบเห็นเป็นที่พึ่ง
เธอประหวั่นปันใจไปครึ่งหนึ่ง
ว่าแล้วจึงชนซดหมดอีกครา

เหล้าแก้วนี้ตรอมตรมช่างขมนัก
ก็เหมือนรักที่เคยมอบไว้ตรงหน้า
นั่นไงรักที่เคยเป็นเห็นร้างรา
แล้วเพื่อนมาอาลัยอะไรกัน

ยกอีกแก้วดื่มให้ความเศร้าหมอง
เราซิตรอมหากเพื่อนมองแค่เรื่องขัน
“ชีวิตนี้มีค่านักควรรักกัน”
แต่เพราะฉันรักเธอเจอเต็มเต็ม

รู้ทั้งรู้อยู่ไปช่างอายฟ้า
มึงมันบ้าอันผู้หญิงเหมือนปลายเข็ม
เพื่อนไม่รู้ใจเราเศร้าลำเค็ญ
มึงโดนเข็มแทงใจเมื่อไรวะ

โอ..ทีเราเพลี่ยงพลั้งมันกระเทียบ
พลาดแล้วเหยียบจมดินเหมือนกันว่ะ
โดนน้องจอยสอยร่วงมาแล้วนะ
นี่เพื่อนจะกะตายให้ได้ซิ

เอออันรักมักมากับขมขื่น
หญิงดาษดื่นมากวัยใบไม้ผลิ
เลือกเอาหอมซ่อนกลิ่นดอกมะลิ
แต่มึงนิฝังใจอย่างไรเชียว

ลืมเถอะเพื่อนดื่มไปให้หายโศก
ใช่แค่โลกใบนี้ที่ป่าเขียว
ใช่โลกนี้จะมีจอยคนเดียว
หาไม่เที่ยวท่องไปในพารา

ดูซินั่นแสงจันทร์ส่องทางให้
ไปซิไปแอบมองน้องเบอร์ห้า
ทิปหนักๆ แล้วเอาน้องเขามา
(รัก) คือราคาที่เอ็งต้องจ่ายไป

อันว่าเหล้าเข้าเส้นเอ็นกระตุก
นั่งและลุกคล่องแคล่วหมดสงสัย
กลมที่สองท่องในบางกอกไนท์
จอยทำไมทำพี่นี้ได้ลง

หายเศร้ายังดูซินั่นลิงรูดเสา
เฮ้ยต้องเมาจะได้ไม่ไหลหลง
มาสัมผัสโลกียะจะได้ปลง
ไม่ไปงงกับมายาห้าเล่มเกวียน

ไม่พอใจไปมะคาราเทค
เลือกสเปคโดนใจไม่คลื่นเหียน
นั่งซินั่งน้องจิบน้ำแก้เลี่ยน
แล้วเราเปลี่ยนร้านไปในราตรี

อันว่า)ไปถึงไหนหาหนีใจนี้ได้พ้น
เจอพันคนหากใจกลับหลีกลี้
กว่าเพื่อนเจ้าจะเข้าใจในชีวี
เพื่อนคนนี้คงได้กล้ามเพราะการริน

ลิงรูดเสาจนโย้โมนาลิ(ซา)
รัชดาซอยสี่ห้าพาไปสิ้น
เรดสปายสมายน๊อฟเผาโคนลิ้น
เพื่อนเมาปลิ้นแต่ลืมจอยไม่ค่อยลง

………….. a-ha……………

“ชีวิตนี้มีค่านักควรรักกัน” เป็นบาทหนึ่งในบทกวีเรื่อง รุไบยาท ซึ่งแปลโดย แคน สังคีต
บทเต็มๆ ก็คือ

 “จำเพื่อลืมดื่มเพื่อเมาเหล้าเพื่อโลก
สุขเพื่อโศกหนาวเพื่อร้อนนอนเพื่อฝัน
ชีวิตนี้มีค่านักควรรักกัน
รวมความฝันกับความจริงเป็นสิ่งเดียว”

หนังสือ รุไบยาท นั้นเขียนโดย โอมาร์  คัยยัม เป็นกวีชาวเปอร์เซีย บทกวีนั้นร่ายยาวทีเดียว
ผมได้อ่านของพ่อที่แปลโดย แคน สังคีต ตั้งแต่เด็กและจำบทนี้ไม่เคยลืม 

……………………………………

 

5 Responses to ““บางกอกไนท์ – คำปลอบใจในแก้วเหล้า””

  1. lek Says:

    เมาแล้วถึงจะเขียนกลอนได้ดี 555

    instant love (=ความรักด่วน)

  2. pattararanee Says:

    “หนังสือ รุไบยาท เขียนโดย โอมาร์ คัยยัม
    แปลโดย แคน สังคีต”

    มีหนังสือเล่มนี้อยู่ ในกองหนังสือที่ยังไม่ได้จัด
    ซื้อมาประมาณ 4 ปีแล้ว
    แต่ไม่เคยหยิบมาอ่าน

    สงสัยว่า จะต้องรีบกลับไปอ่านซะแล้ว

    ขอบคุณมากนะคะ

    ^^

  3. sector13 Says:

    ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน
    ก็ฝึกมือกันไปครับ

  4. maymories Says:

    สงสัยต้องไปหามาอ่านบ้างแล้วล่ะ

  5. oops! Says:

    55 ชอบวรรคสุดท้าย อะคะ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s