อย่าเชื่อ

>>>::one picture::million word::one picture::million word::one word::million picture::some word::some one>>::>>>

มุมยิงประธานาธิบดี -5 สิงหาคม 28, 2008

Filed under: fiction — sector13 @ 6:58 pm

ลมด้านบนถูกกระพือลงด้านล่างด้วยปีกหมุนของไอ้แมงปอ และแมงเม่า เจ้าหน้าที่ในตำแหน่งบังคับซ่อนหน้าเคร่งขรึมไว้ใต้หมวกเคปล่าสีดำมะเมื่อม เขาก็คือพวกสมุนของนักอำนาจที่คอยรับใช้ภายใต้ความเชื่อว่าจะพาหัวตัวเอง ปลอดภัย และหวังว่าจะยกฐานะความเป็นอยู่จากเด็กเก็บเศษเหล็กขายมาเป็นหนุ่มหลังพวง มาลัย

ใครๆก็หวังที่จะไปถึงเป้าหมายของตัวเอง ไม่เว้นแต่เจ้าหน้าที่ผุ้ช่วยบังคับบินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ เขา นอกจากเขา ผู้ช่วยนักบิน ยังมีผู้โดยสารอีกสี่คน และคนคุมเหล็กไนไมโคเวฟแรงสูงอีกหนึ่งนาย

ไอ้แมงปอแหวกอากาศไปข้างหน้าด้วยอาการร้อนรนโดยทิ้งเสียงหึ่งๆ ไว้ข้างหลัง เมื่อมองไกลๆ มันเหมือนฝูงแมงมีปีก ต่างกันเพียงว่ามีคนบังคับมันนั่งอยู่ข้างใน เพื่อให้มันบิน
ดูเหมือนว่าใครๆ ก็เคยชินกับการบินกันมากแล้วโดยไม่ตั้งข้อสงสัย ความเคยชินมักทำให้เราตายใจที่จะตั้งข้อสงสัย
แต่ทุกอย่างมีการควบคุม
พนักงานขับบังคับแมงปอให้ไปยังพิกัด E11 ให้เร็วที่สุด
คนใส่โอเวอร์โค้ทสีดำสั่งพนักงานขับแมงปอ

แล้วใครสั่งคนใส่โอเวอร์โค้ทสีดำล่ะ ?
ประธานาธิบดีหรือ ?
หรืศูนย์ติดตามเฝ้าระวังการเคลื่อนที่ของประธานาธิบดี ?

แล้วใครสั่งศูนย์ติดตามเฝ้าระวังการเคลื่อนที่ของประธานาธิบดี อีกล่ะ

มัน หมดยุคความคิดเชิงจักรกลแบบ classic physic แล้ว หมดไปตั้งแต่เราเริ่มสงสัยว่าลูกแอปเปิ้ลหล่นใส่หัวไอแซก นิวตัน หรือเปล่านั่นแหละ

กิเลสในทุกผู้สั่งให้ใจบังคับตีนให้เดินไปยังเป้า หมาย โดยไม่เลือกว่ามันผู้นั้นคือคนเก็บเห็ด หรือประธานาธิบดี โดยใช้ข้อแอบอ้างว่าเพื่อสิ่งที่ดีกว่า หรือเพื่อความถูกต้อง หรือเพื่อความชอบธรรม

———

เวลาที่เขาคำนวณใหม่จะมาถึงในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ดังนั้นปืนไตรโครตรอนจึงถูกยกขึ้นประทับรอคอยเป้าหมายอีกครั้ง กิเลสสั่งให้เขามาดักยิงประธานาธิบดี เพื่อความชอบธรรม
บางครั้งกิเลสทำให้เราตัดสินใจอย่างโง่เง่า แต่ความโง่เง่าก็ยังเป็นมุมมองในเชิงปรัชญาเกินไป เกินกว่าที่จะทำให้ตัวเราเองมองเห็นความโง่ของตัวเอง

———

“คอรอฟเฮไฮ ปุณณาวีเดย์เมย์….”
พนักงานขับแมงปอพูดออกไปในอากาศ แต่เสียงของเขาถูกส่งถ่ายทอดออกไปยังสถานีภาคพื้นดิน เพื่อขออณุญาตผ่านเข้าเขตแดนอากาศ แม้ว่าในปีนี้แผนที่รัฐชาติต่างๆ เปลี่ยนไปมากแล้ว แต่คนที่อยู่ใกล้กันยังรวมตัวกันอยู่เป็นกลุ่มก้อนทั้งนี้ก็เพื่อข้อต่อรอง งี่เง่าอีกนั่นแหละ มนุษย์ยังกลัวเกินไปที่จะไว้วางใจคนอื่นอย่างปราศจากข้อสงสัย

ในวินาทีนี้ เขายังคิดยิงประธานาธิบดี
ในวินาทีนี้ ศูนย์ติดตามเฝ้าระวังการเคลื่อนที่ของประธานาธิบดียังส่งคนไปพิสูจน์ทราบว่าขี้เล็บที่มุมตึกนั้นคืออะไร
ในวินาทีนี้ประธานาธิบดิยังต้องเอกเขนกอยู่ในรถหุ้มเกราะ

” ปรับเข้าสู่ไลน์ที่ 69 อีสโซน” พนักงานบังคับแมงปอลำหน้าสุดสั่งผู้ช่วยบังคับและเสียงของเขายังส่งออกไปถึงแมงปอและแมงเท่าทุกลำ

และฝูงแมงบินนั้นก็เบนทิศไปสู่ไลน์บินที่ 69

” อีกไม่เกินสามนาทีเราก็ถึงเป้าหมายแล้วครับคุณ…..อื่อ…”

เสียงของเขาเล็ดเข้าไปในห้องโดยสารผ่านทางระบบนำเสียง

“เรียก ผมว่าหริราช” เขาตะโกนออกมาจากห้องโดยสารดังๆ เมื่อรู้ว่าพนักงานบังคับแมงปอยังไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของเขา ดูเหมือนเขาจะขุ่นเคืองอยู่ในใจที่ชื่อเขาไม่ดังพอที่จะเป็นชื่อสาธารณะ บางครั้งเขางุ่นง่านเหมือนเมียรัฐมนตรีที่เมื่อเดินช้อปปิ้งแล้วพนักงานขาย ดันไม่รู้จัก คนประเภทนี้จึงมักจะไปซื้อของในร้านที่มีคนเยินยอและตีกรอบว่าไฮโซ

“หรือ enemyyyyy….” เขาคงใหญ่พอที่จะตะโกนตอบมา

ฝูงแมงปอและแมงเม่าลอดเมฆลงมาข้างใต้ พาพวกมาเหนือเมฆมาอยู่ใต้เมฆ ไทยแลนด์เหนือเป็นก้อนกลมมองเห็นอยู่ข้างล่างเหมือนจะหยิบจับได้ พิกัด E11 อยู่ห่างจากปลายจมูกแมงปอตัวแรกนาทีครึ่ง

“เหล็กในไมโครเวฟ ไอเดิ่ล”
หลังสิ้นเสียงตะโกนสั่ง พนักงานงานคุมเหล็กไนกำปุ่มบังคับยิงคลื่นไมโครเวฟแรงสูงไว้เหมือนกำแท่ง หรรษา (Joystick) เขาพร้อมจะทำลายอะไรก็ตามที่อยู่ในรัศมีปืนไมโครเวฟแรงสูงในระยะสองร้อยเมตร ตาเขาจ้องอยู่ที่จอมอนิเตอร์ไม่กระพริบ

——-

ตัว เลขในช่องเล็งของปืนไตรโครตรอนวิ่งถอยหลัง จากสองนาทีที่แล้วมาเกือบจะหมดเป็น 00:00:00 อยู่รอมร่อแล้ว ตาเขามองผ่านตัวเลขนี้ไปยังถนนด้านล่างเหมือนช่างภาพมองนางแบบผ่านกล้อง SLR ไม่กี่วินาทีแล้วเหตุการณ์ครั้งสำคัญระดับพลิกประวัติศาสตร์จะเกิดขึ้นด้วย มือของเขา ไหนๆ เราก็นิยมประวัติศาสตร์ที่ก่อด้วยน้ำมือมนุษย์มานานแล้ว ขอให้ชื่อเขาจารึกในประวัติศาสตร์ในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้เถอะ

โอ้ว…แม่เจ้า
00:00:00
นั่นไงกันชนหน้าของรถประธานาธิบดี หัวใจเขาเกือบหยุดเต้น
แล้วกันชนหน้ารถก็มาถึงระยะ 1/7 นิ้ว
โอว นิ้วมือแห่งเทพกดไกปืนไตรโครตรอน ตาเขาพร่ามัวด้วยม่านฉากที่มองไม่เห็นนั้น

——-
แสงวาบด้านล่างทำให้ตาของพนักงานคุมเหล็กไนที่นั่งอยู่บนแมงปอกระพริบ แต่นิ้วเขายิงโดยพละการณ์ไม่ได้นอกจากจะได้รับคำสั่ง
ลูกไฟอะไรวิ่งอยู่บนถนน หรืออาวุธโจมตีจากภาคพื้น
ไม่ทันที่เขาจะคิดมากไปกว่านั้น ลูกไฟที่เห็นในจอมอนิเตอร์ตอนนี้หายไปแล้ว

——
“ไฟนอลคอมมาน ยืนยันพิกัดปธน. ไฟนอลคอมมาน”
ทุกคนที่นั่งอยู่บนห้องโดยสารเสียววาบเหมือนอะไรวิ่งผ่านจากทวารหนักแหวกเข้าไปลำใส่ใหญ่
นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อมที่ใครจะใช้ไฟนอลคอมมานกันพร่ำเพรื่อ เพราะไฟนอลคอมมาน นั้น ใช้ในขั้นชี้เป็นชี้ตายเท่านั้น
ระบบติดตามยานยนต์ของประธานาธิบดีถูกติดตั้งไว้ที่ยาน มันรู้แม้กระทั่งว่าล้อห่างจากขอบฟุตบาธกี่มิลฯ และภาพพิกัดจะส่งถึงจอของทีมติดตามวินาทีต่อวินาที บัดนี้ภาพรถประธานาธิบดีหายไปจากจอเสียแล้ว เหมือนโกหก แต่เป็นความจริง
“ไฟนอลคอมมาน..
“ไฟนอลคอมมาน…
เสียงนั้นยังคงดังออกมาจากระบบส่งเสียงให้ทุกคนในห้องโดยสารของแมงปอลำนั้นทราบ
รถประธานาธิบดีหายไปต่อหน้าต่อตา เป็นไปได้ไง
ทุกคนกระวนกระวายและเริ่มแปรเป็นความหวาดหวั่นเข้ามาแทนที่
ฝูงแมงปอ เข้ายึดพื้นที่พิกัด E11 เรียบร้อยแล้ว
อะไรคือขี้เล็บ ขี้เล็บคืออะไร
บัดนี้ทุกคนกระวนกระวาย
——-
จะมีแต่เขาที่ปลอดโปร่ง แม้ว่าตอนนี้เขาลุกลี้ลุกลนที่จะเอาถุงมือที่กำลังลุกติดไฟออกจากมือไปให้ พ้น ในขณะที่เขากำลังวิ่งลงบันใด พลังงานมหาศาลของไตรโครตรอนที่ปล่อยออกไปเมื่อกี้เกือบทำเขามือขาด บัดนี้ภาระกิจเขาลุล่วงแล้วเขารู้เพียงวิ่ง…วิ่ง…และวิ่ง…
——-
ชิทททท……งานเข้า
หริราชไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมปากตัวเองสบถคำนี้ออกไป
ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว แม้ว่าทำงานมาค่อนคนแต่สถานการณ์แบบนี้เพิ่งจะเคยเจอ หากประธานาธิบดีเป็นไรไปหมายความถึงคอเขาต้องหลุดจากบ่า
——— มีต่อตอน 6 ครับ ———
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s