อย่าเชื่อ

>>>::one picture::million word::one picture::million word::one word::million picture::some word::some one>>::>>>

มุมยิงประธานาธิบดี -6 กันยายน 4, 2008

Filed under: Uncategorized — sector13 @ 4:50 pm

39..

38..

37…

บันใดคือสถาปัตยกรรมที่ช่วยให้มนุษย์ขึ้นหรือลงได้ทีละขั้น เหมือนการปรับยุทธวิธีเพื่อให้บรรลุยุทธศาสตร์ บัดนี้เขาวิ่งหนีอดีตที่ได้กระทำลงไป อดีตแห่งการกระทำตามกระซวกเขาตามขั้นบันใดที่วิ่งลงมา 39 ชั้นของตึกมิลลิเนี่ยมสเตจบิ้วดิ้ง ประธานาธิบดีหายไปไหนไม่รู้แต่เขายังรู้สึกตัวว่าเขายังอยู่และสัญชาติญาณ สั่งให้สับตีนอย่างร้อนรน

แรงโน้มถ่วงของโลกยังเป็นสิ่งที่ต้องคำนึง เขาไม่สามารถกระโดดลงไปได้ทีเดียว 39 ชั้น
เหมือนกับเราไม่สามารถเอาชนะใครได้ทั้งหมดในเวลาอันรวบรัด
เขา อาจยิงประธานาธิบดีตาย แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่แนบเนียบ สิ่งที่แนบเนียนกว่านั้นคือการใช้สิ่งที่เรียกว่าความรักและความไววางใจแทรก ซึมเข้าไป และหลังจากนั้น ฮึๆๆ

เขาต้องวิ่งลงมาทีละขั้นของบันใด
การชนะแบบเบ็ดเสร็จจะต้องใช้กลวิธีทีละขั้นเฉกเช่นเดียวกัน
ลองมาลำดับความดูซิ
ขั้นแรก ทำให้เกิดความไว้เนื้อเชื่อใจ ทำให้วางใจ
ขั้นที่สอง เข้าถึงข้อมูล
ขั้นที่สาม ดิสเครดิส ทำให้หมดความน่าเชื่อถือ และกำจัดฝ่ายตรงข้ามเป็นรายคน

ยุทธวิธีหนอนบ่อนใส้เช่นนี้มีมาแต่ครั้งสงครามครูเสดโบราณ หรือแม้แต่ยุทธวิธีม้าเมืองทรอย
ในยุคอินฟอร์เมชั่นเทคโนโลยี ใครๆ ก็อยากได้รับการยอมรับ หากมันเรื้อรังถึงขั้นที่สามชนิดที่แก้ไม่หาย ไม่นานนักมันก็จบ
เอาละเพื่อให้เข้าใจยิ่งขึ้นมาดูฉากต่อไปนี้

เขาหยุดอยู่ระหว่างบันใดชั้นที่5 และชั้นที่4 เขาชักไม่แน่ใจว่าชั้นที่4 นั้นมีความปลอดภัยเพียงใด เขานอนราบลงกับพื้นแล้วเอาหูแนบกับผนัง ม้วนฟิล์มบางใสถูกแงะออกมาจากปลายเข็มขัด จากสี่เหลี่ยมเล็กขนาด 2X3 เซน มันถูกดึงยืดกางออกใหญ่ขึ้นราว 20×24 นิ้ว เมื่อกางออกจนได้ขนาดที่ต้องการแล้วเขาเอามันนาบลงกับพื้น ฟิล์มบางนั้นแนบหนึบดูดติดกับพื้นเหมือนเป็นเนื้อเดียวกัน เมื่อเขากดที่มุมขวาบนของฟิล์มมันมีแรงกระเพื่อมเล็กน้อยหลังจากนั้นสอง วินาทีภาพก็ปรากฎขึ้นมา

ภาพในจอบนพื้นนั้นฉายให้เห็นกลุ่มคนในเครื่องแบบอาวุธครบมือราวสิบห้าคน หน้าลิฟท์ชั้น 1B  เมื่อมุมภาพเริ่มเคลื่อนไหวทำให้รู้ว่าแหล่งกำเนิดภาพบนจอนั้นมาจาก ใครสักคนที่กำลังเดินอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น

โอว…เขาไม่ได้มาดักยิงประธานาธิบดีคนเดียวซะแล้ว บัดนี้ทีมงานของเขากำลังส่งภาพการเคลื่อนไหวชนิดเรียลไทม์มาให้เขารับทราบ
ฮึๆๆ หนอนบ่อนใส้เริ่มทำงาน
ฮึๆๆ Trojan Horse กลศึกแห่งความทรงจำบัดนี้ไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้ผลเหมือนโบราณหรือไม่ ผู้ที่อยู่ในความลวงนั้นมักโดนมายาฉาบทาจนยากที่จะเข้าถึงความจริงแห่งความ จริงที่สิ่งเหล่านั้นฉาบกั้นไว้ มันก็เหมือนเรามักแอบอ้างว่าทำอะไรลงไปเพราะสิ่งที่เรียกว่าความรัก แท้จริงแล้วมันคือการอ้างสิทธิ์ที่จะครอบครองต่างหากเล่า

ความรักที่แท้จริงคือการที่ไม่ต้องทำอะไรกับมัน จำเอาไว้
ปล่อยให้ดอกไม้มันบานไป ปล่อยให้แมงปอมันบินเล่นลม ปล่อยให้ประธานาธิบดีดำเนินชีวิตไป
สิ่งเหล่านี้ปราชญ์โบราณอธิบายมาหลายชั่วอายุแต่เราก็ทำพลาดมาอยู่เรื่อยๆ เป็นอาจิน

เขาใช้อคติตัดสินประธานาธิบดีด้วยปืนไตรโครตรอน โดยหวังว่าประธานาธิบดีตายแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น แต่เปล่าเลยบัดนี้เขาต้องหาวิธีรอดอย่างหัวซุกหัวซุน

จอที่ติดหนึบกับพื้นฉายให้เห็นภาพกลุ่มคนเริ่มวิ่งขึ้นบันใดขึ้นมา เขาคลำไปที่เอวสะเปะสะปะเพื่อหาอาวุธอะไรสักอย่าง มันไม่ใช่อาวุธแต่เป็นถุงผ้าขนาดเล็กแบบที่เด็กไว้เก็บเศษเหรียญ เมื่อเขาเอานิ้วบี้ไปที่ถุงมันโป่งออกเล็กน้อยแล้วก็ปริแตกออกมา ข้างในเป็นผงสีขาวคล้ายแป้งโรยตัว อย่างรวดเร็วเขาเอาผงแป้งนั้นโรยลงไปบนจอภาพที่แนบหนึบกับพื้น แล้วเอามือละเลงผงแป้งไปทั่วจอ

ช่วงเสี้ยววินาทีจอภาพที่แนบกับพื้นเปลี่ยนสีแล้วก็ละลายจมหายไปในพื้น เป็นเนื้อเดียวกัน อย่างระมัดระวังเขาไม่แต่พื้นบริเวณนั้นอีกเพราะบัดนี้พื้นที่ส่วนนั้นกลาย เป็นระเบิดสังหารไปเรียบร้อยแล้ว รอเพียงน้ำหนักขนาดพอเหมาะ ที่จะมากดทับเท่านั้น เขาไม่อาจหลับตานึกถึงฉากระเบิดที่อาจจะทำให้ตึกนี้แหว่งไปสักครึ่ง แล้วเขาก็วิ่งย้อนขึ้นไปชั้นห้าอีกรอบ เพราะบัดนี้พื้นที่ชั้น4 คือระเบิดเวลาที่รอเวลาระเบิดเสีเีแล้ว

—–

“ขอคำสั่งยิง…ขอคำสั่งยิง…”
เจ้าหน้าที่ประจำปืนไมโครเวฟแรงสูงบนแมงปอลำที่อยู่ใกล้ที่สุดตะโกนใส่ไมโครโฟน

“เจอ อะไร” มีเสียงตะโกนตอบมา
“มันอาจเป็นขี้เล็บเคลื่อนที่”
“บ้ากันไปแล้ว ถ้าอั๊วไม่สั่ง ห้ามยิงเด็ดขาด”

แมงปอและแมงเม่า บินวนว่อน รอบๆ พิกัด E11 เว้นระยะห่างกันพอประมาณ แต่ครอบคลุมพื้นที่บริเวณนั้นทุกจุดอย่างมั่นใจว่าไม่มีอะไรรอดไปได้แม้แต่ ขี้เล็บ
ใกล้กับ E11 เป็นมิลลิเนี่ยมสเตจบิ้วดิ้งสูงตระหง่านท้าทายอารยะ

“รอทีมพิสูจน์ภาคพื้นสองนาที เราบินวนสนับสนุน” เสียงคำสั่งดังกรอกหูเจ้าหน้าที่ประจำปืนมาทางหูฟังที่ครอบอยู่ เก้าอี้นั่งหลังปืนไมโครเวฟแรงสูงนั้นนุ่ม และอากาศเย็นสบายอย่างไม่น่าเชื่อว่าว่ามันเป็นเก้าอี้ที่นั่งเพื่อที่จะรอ ฆ่าใครสักคน ความตายในมุมผู้หยิบยื่นและในมุมผู้ได้รับต่างกันยิ่งนัก แต่บางครั้งเราก็ชักไม่แน่ใจว่าการดำรงค์อยู่คือสิ่งวิเศษสุด ประธานาธิบดีอาจจะสบายไปแล้วก็ได้เราไม่สามารถเข้าไปยังมิตินั้นได้เท่านั้น เอง

—–

อย่างร้อนรนเขาวิ่งขั้นมาถึงชั้น13 เพื่อให้แน่ใจว่าแรงระเบิดคงส่งผลมาไม่ถึง ิส่งที่เขากังวลว่าจะไปไม่รอดก็คือเสียงแมงเม่าและแมงปอที่ครางหึ่งอยู่บน หัวเขาตอนนี้ มันอยู่สูงขึ้นไปเท่าไหร่ไม่ทราบ แต่นั่นมันเป็นเสียงแห่งความตายชัด หากพวกข้างบนนั้นจับความเคลื่อนไหวของเขาได้เล็กน้อยแล้วละก้อ เขาจะกลายเป็นหนุ่มเนื้อหอมด้วยการย่างสดจากคลื่นไมโครเวฟแรงสูงนั้น

เขานึกถึงทางรอด แม้ว่ามันอาจจะไม่มีทาง

—–

วินาทีเดียวกัน หริราชลูบคางที่ไม่มีหนวด และรอผลจากทีมพิสูจน์ภาคพื้น
เจ้าหน้าที่ประจำปืนไมโครเวฟแรงสูงเอนหลังเอกเขนกบนเก้าอี้นุ่มๆ
ทีมพิสูจน์ภาคพื้นกำลังวิ่งขึ้นบันใด
และเขากำลังกระวนกระวายอยู่บนมิลลิเนี่ยมสเตจบิวดิ้งชั้น13

—–ติดตามตอนหน้า ละกัน—–

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s