อย่าเชื่อ

>>>::one picture::million word::one picture::million word::one word::million picture::some word::some one>>::>>>

มุมยิงประธานาธิบดี -7 กันยายน 27, 2008

Filed under: Uncategorized — sector13 @ 7:14 pm

“ชาร์จปืนนนนนน….”

สิ้นเสียงคำสั่งอันเฉียบขาดของหัวหน้าชุดพิสูจน์ทราบขี้เล็บนามว่า ‘หริราช’ เจ้าหน้าที่ประจำปืนสะดุ้งโหยง เสียงเพลง by the way แห่ง RHCP หายไปจากหูพลปืนทันทีที่หูฟังขนาดจิ๋วร่วงลงพื้นเพราะเสียงประกาศิตของหริ ราชเข้ามาแทรก

ใครๆ ก็รู้ไม่ว่าเสียงนี้หรือเสียงไหนของเขานามว่าหริราช มันเหมือนคำสั่งจากพระเจ้า เหมือนเขาจะชดเชยความเหี้ยมให้กับฮอร์โมนเพศชายที่ขาดหาย
เกือบพร้อมกันเจ้าหน้าที่ประจำปืนไมโครเวฟแรงสูงของทุกๆ แมงปอ ยกมือขวากำกำปั้นแล้วโยกขึ้นลงเป็นสัญญาณให้พลปืนปรับชาร์จพลังให้เหมาะกับ ระยะห่างจากที่แมงปอลอยอยู่จนถึงจุดสั่งเล็งข้างล่างนั่น

ปืนไมโครเวฟแรงสูงแต่ละกระบอกที่ประจำอยู่บนแมงปอนั้นมีคนประจำการสองคน คนแรกเรียกว่าเจ้าหน้าที่ประจำปืน ทำหน้าที่เล็งจุดแล้วกดยิง และพลปืนซึ่งนั่งอยู่ข้างใต้จะทำหน้าที่กำหนดพลังงานที่จะชาร์จเข้าปืน พลังงานที่กำหนดนี้จะถูกปรับให้เหมาะกับชนิดของเป้าหมายและระยะห่างที่จะยิง หากชาร์จพลังงานไม่เหมาะสมแล้วพลังงานจากปืนก็จะสะท้อนกลับมาใส่ผู้ยิงได้ ด้วยเหตุนี้ปืนแต่ละกระบอกจึงมีผู้ควบคุมการยิงสองคน หากนึกไม่ออกมันก็คือเตาไมโครเวฟที่เราใช้อบไก่ หรืออุ่นกับข้าวกินในปัจจุบันนี้นั่นแหละ แต่อนาคตมันถูกทำให้กำลังสูงขี้นและกำหนดทิศทางได้

“ล๊อคคค….เป้า น.ต.27-4”
เสียงเฉียบขาด

คำสั่งนี้หมายถึงเป้าหมายระดับน้ำตาล ความห่าง 27 หน่วย ความคลาดเคลื่อน 4 หน่วย

พลปืนและเจ้าหน้าที่ประจำปืนอยู่ในความพร้อมตั้งแต่สิ้นคำสั่งไปสาม วินาที ท่อส่งไมโครเวฟใต้ท้องแมงปอและแมงเม่าครางอื๊ดดด…เพราะการหมุนจูนเพื่อชี้ ไปที่เป้าหมายที่กำหนด
บัดนี้มันเหมือนฝูงแมงบินที่กระหายเลือด

————–

ตูมมมมมมมมมมมมม…..คลึ่มมมม…..
ประกายไฟ/ เศษวัสดุ/ ฝุ่น/ เศษรองเท้าฉีกจากขาหน่วยคอมมานโด/ หัวเข็มขัด/ หลายอย่างกระฉูดและแตกกระจัดกระจาย
สั่นนนนนนนๆๆๆๆๆ…คลึกๆๆๆ
เสียงของหล่นพื้น

ของที่เขาวางทิ้งไว้เป็นปริศนาที่ชั้น 39 กระดอนออกมาจากมุมที่วางเล็กน้อย (ถ้างงประโยคนี้ให้อ่านตั้งแต่ตอนแรกครับ)

เขาเกือบกระฉ๊อกตกไปจากชั้น 13
เอาละ ระเบิดกลืนพื้นที่เขาวางไว้ตรงทางเดินระหว่างชั้น 4 และ ชั้น 5 ทำงานแล้ว
โอว….สงครามเปิดอย่างเป็นทางการแล้ว พื้นที่บันใดทางขึ้นชั้น 3, 4, 5, 6 แหว่งหายไปจากตึกมิลิเนียมสเตจบิวดิ้ง ควันปกคลุมเต็มไปหมดไฟไหม้ลามเลียอยู่แถวนั้น เครื่องดับไฟอัตโนมัติทำงานฉีดสารระงับความร้อนที่เป็นของเหลว แสงสว่างภายในอาคารนี้ดับพรึบลง คงเหลือแต่แสงเลเซอร์เล็งเป้าวิ่งเป็นเส้นสี่ห้าเส้นหลุดออกจากเครื่องช่วย เล็งที่ติดไว้ตรงปลายกระบอกปืนของหน่วยคอมมานโดที่รอดตายจากระเบิด เส้นแสงนี้พุ่งไปในความมืด และกำลังควานหาทางขึ้นทางอื่น

——–

ชั้นที่ 13
เขาไม่โง่จนถึงขั้นไม่รู้เขี้ยวเล็บของศัตรู เมื่อแหวกอกเสื้อออกจากร่องตะเข็บที่ทำเนียนไว้ เขาเอานิ้วเขี่ยดึงแผ่นวัสดุอะไรสักอย่างออกมา มันเรียกไม่ถูกเหมือนกันว่าไอ้เจ้าแผ่นนี้คืออะไร เพราะมันทำมาจากผ้า ไม้ แก้ว ทราย น้ำตามด หรือแม้กระทั่งเทปล่อน และหลายอย่างผสมกัน เรียกมันว่าแผ่นห่อสะท้อนคลื่น

เมื่อเขาขยุ้มดึงแผ่นนี้ออกจากอกเสื้อมาทั้งแผ่นแล้ว มันใหญ่พอที่จะห่อศพใครสักคนได้
อืม…นึกออกแล้วมันเหมือนผ้าห่อศพนั่นแหละ แต่สีมันดำมะเมื่อม และหลุกหลิกกับแสงสะท้อน

แล้วเขาก็นั่งยองลง โดยเอาแผ่นนี้คลุมไว้ เหมือนเวลาคลุมโปง
ภายใต้แผ่นสะท้อนคลื่นนี้จะไม่มีคลื่นอะไรหลุดจากฝั่งข้างนอกเข้าข้างในได้
เขาซุกตัวอยู่ใต้มันเหมือนรู้ถึงการโจมตีจากไอ้แมงปอและแมงเม่าที่ครางหึ่งๆ อยู่บนหัว
เขาซุกตัวอยู่ภายใต้แผ่นสะท้อนคลื่นบางๆ เพียงหวังว่ามันจะปลอดภัย

ไหนว่าเขาไม่กลัวความตาย ฆ่าประธาธิบดีได้แล้วจะตายก็ไม่ว่า
เอาละ เพื่อความกล้าหาญ เขาสามารถตายได้ร้อยครั้ง แต่ครั้งนี้ขอเว้นไว้ก่อน เพราะเขาไม่แน่ใจว่าประธานาธิบดีตายแน่หรือไม่ ปืนไตรโครตรอนทำตาและใบหน้า เขาแทบพัง เขาเห็นเพียงลูกไฟวิ่ง แล้วประธานาธิบดีก็หายไปแค่นั้น

การหายไปอาจจะไม่ใช่ความตาย
ขอให้เขารอดเพื่อพิสูจน์ทราบ

———

ยิง…..

ทุกคนบนแมงปอและแมงเม่าได้ยินชัดเจนยิ่งนัก
คื่นไมโครเวฟแรงสูงถูก ปล่อยลงไปยังด้านล่างตรงพิกัดย่อย นต.27-4 มันเป็นคลื่นความตายที่มองไม่เห็น และจะทำลายทุกอย่างที่ความถี่กำธรกับโมเลกุล (กำธร = Synchronize)

——–

เหมือนนอนอยู่ในกระสอบมัดจุกแล้วถูกกระทืบ เขานอนขดคลุมโปงใต้แผ่นสะท้อนคลื่นบนทางเดินขึ้นลงชั้น 13 เหมือนปลาที่ถูกห่ออยู่ในฟลอย
แผ่น สะท้อนคลื่นมันสะท้อนคลื่นได้ก็จริง แต่กำลังงานที่ตกกระทบอัดเขาในห่อนั้นเสียจนเลือดทะลักออกจมูก และช่องหูอื้อจนฟังอะไรไม่ได้ยิน

เวลาแห่งความทรมานกินเวลาไปหลายนาที

เขาจะตายอย่างทุเรศแบบปลาเผาข้างถนนอย่างนี้หรือไง

———

บนแมงปอ หริราชยิ้มเหี้ยมเกรียม พอใจในผลงานย่างสดข้างล่าง เขาชอบความเนี๊ยบแห่งการทำลาย
ราบเป็นหน้ากลองได้ยิ่งดี แต่การยิงชุดแรกคลื่นจะกำธรเฉพาะกับเนื้อเยื่อมนุษย์และสัตว์ที่มีเลือดและน้ำในเนื้อเยื่อเท่านั้น

“หยุดยิง ไอเดิ่นนนนนนน…”

เขาสั่งหยุดเพื่อให้ทีมพิสูจน์ภาคพื้นเข้าไปยังเป้าหมายได้

(อ่านต่อตอนหน้าครับ)


 

One Response to “มุมยิงประธานาธิบดี -7”


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s