อย่าเชื่อ

>>>::one picture::million word::one picture::million word::one word::million picture::some word::some one>>::>>>

ปัญหาเชาว์ เมษายน 21, 2012

Filed under: Uncategorized — sector13 @ 9:35 am

Picture Credit:www.olxthailand.com.

 

ฉาก : ห้องแถวแบบบ้านพักข้าราชการทหาร
ห้อง  : ห้องนั่งเล่นข้างล่าง } รูปโป๊ะโฆษณาเหล้าแปะที่ฝาบ้าน (ห้องนี้สำหรับนั่งเล่น) (จะนอนก็ได้) แต่ไม่ใช่นอนจนหลับสนิท
ห้องข้างล่างมีปืนพิงฝาไว้ ปืนแจกให้กับ อพปร.
บันไดไม้พาขึ้นไปข้างบน เมื่อถึงข้างบนเยื้องไปทางขวาก็จะเจอกับมุมพระเครื่อง ไม่ใช่ห้องพระแต่เป็นมุมเก็บพระ พระเยอะมาก (บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์)
กลิ่น : ธูป ,เทียนกำลังไหม้, กลิ่นเสื้อผ้าใส่แล้วที่ถอดทิ้งไว้พาดกับเชือกที่ดูเหมือนเป็นราวตากผ้า

“ขึ้นบันไดแล้วก็เลี้ยวขวาตรงมุมพระ”

เครื่องจักรที่โง่ที่สุด ซึ่งเรายัดเยียดชื่อให้มันว่า computer ถูกวางไว้บนเก้าอี้พับที่ซื้อมาจากตลาดนัด

สภาพเทคโนโลยี : จอ CRT, เม้าท์ลูกกลิ้งหลุด, คีย์บอร์ดปุ่มกระเด้งขึ้น
ปี ค.ศ. 1999 คอมพิวเตอร์ราคาถูกที่สุดเท่าไหร่ บวกอีกห้าร้อยบาทก็คือเทคโนโลยีชิ้นนี้

“คอมนี้ท่านได้แต่ใดมา”
“มันคือนวัตกรรมที่ก้าวข้าม Y2K มาอย่างสง่าผ่าเผย”

เขา : เป็นสามีชนิดตบตีภรรยา นัยตาหลุกหลิกไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น เขาคงผ่านเรื่องราวชกต่อยมาในวัยรุ่นบ้างแล้วขนาดปานกลาง คำพูดที่ทำฉลาดกว่าผู้อื่นดูเหมือนรู้ทำให้เขาไม่ฉลาด แต่เขาไม่ใช่คนเสียรู้คน

เวลา : เย็นใกล้ค่ำ

วิธีเดินทาง : มอเตอร์ไซด์ระบบออโต้ ดีกว่าปั่นจักรยานหน่อยนึง ดูเหมือนเท่ แต่บิดไม่ขึ้น
เธอ : ภรรยาแบบที่ไม่เคยรับฟัง และทำขี้อ้อนดูน่าหมั่นใส้ จึงไม่น่าประหลาดใจที่ถูกสามีทิ้งไปอย่างไม่ใยดี โดยสมนาคุณลูกชายไว้ให้เลี้ยง

“โจ..โจเข้าใจมั๊ย”
“เข้าใจป่าวโจ”
“รู้มั๊ยโจ ว่ายังไงมันก็ถึงพร้อมกัน”
“รู้ป่าว”

“เออ…รู้แล้ว แต่ไม่อยากพูดว่ะ”
(สามีอยากบอกภรรยาว่าช่วยแกล้งโง่หน่อยได้มั๊ย ฉันกำลังสนทนางานระดับชาติอยู่)
ไม่ต้องย้ำคำว่า “เข้าใจมั๊ย” มันดูเหมือนว่ายังไม่เข้าใจ และคุณกำลังยัดเยียดให้เข้าใจ

เปล่าเขาไม่ได้บอกภรรยา เพราะเดี๋ยวเธอก็เงียบไปเอง แกล้งอือ ออ ห่อหมกไปงั้นๆ

แน่นอนชีวิตคู่ของเขาทั้งสองไม่จำเป็นต้องเคลียร์
ต่างคนต่างเก็บขยักเอาไว้…ในใจ

ภายในคอมพิวเตอร์ เมื่อแกะฝาออกพบว่ามันไม่เคยโดนทำความสะอาด จิ้งจกคือสัตว์ชนิดที่ชอบซอกซอนหาหลืบและรู แล้วมันก็ทิ้งไข่ไว้บนนั้น ไม่ต้องกก สัตว์เลื้อยคลานพวกนี้เลือดเย็นมันจะกินเยื่อในแล้วคลานออกมาเหมือนแม่มันไซร้

“พ่อกูชื่อไอโอนอซอรัส แม่กูชื่อไลซาดคิงส์ ไข่ช่วยให้กูปลอดภัยและสวัสดีโลกมนุษย์”

แล้วลูกของพันธ์เลื้อยคลานก็ย่างเยื้องบน Transistor ไม่นานนักมันก็พบว่าโลกมนุษย์มีกลิ่นหอมเหมือนเนื้อย่าง ขณะที่ขาหน้าของไอ้ตัวดุ๊กดิ๊กคลานอยู่มันพบว่าท่อนล่างโดนผนึกติดกับเทคโนโลยีชั้นสูง

“เป็นอะไรหรือช่าง”
“บั๊ก”
“บัก”
“bug ไม่ใช่ buk”

“โจ เธออย่าทำเป็นรู้เลย โง่อย่างเธอจะทำอะไรได้ ซ่อมเองก็ไม่เป็น”
“ไปทำเรื่องของมึงเถอะ เดี๋ยวแตะกลิ้ง”

เธอกระเตงลูกที่กำลังนั่งกัดชามข้าวลงไปวางบนเบาะฟีโน่ แล้วขึ้นคร่อมบิดออกไป

“บั๊ก มันเป็นยังไง”
การสื่อสารกับชาวบ้านนำความยุ่งยากมาให้นายช่างพอสมควร

“หางมันเหมือนจิ้งจกนี่แหละ แต่หัวมันไปไกลแล้ว”
เขาไม่ได้เกรียน แต่มันจะบรรยายยังไงดี

“ช่าง ผมก็เรียนอิเล็กมานะ”

เมื่อสนทนากับคนอื่น เขาพบว่าเขาพูดสุภาพขึ้นอย่างประหลาดใจ สำเนียงส่อภาษา

“เสร็จงานแล้วเดี๋ยวเชิญคุณช่างรับประทานเบียร์กับผมสักขวดนะครับ”

เอ็กซ์คลูสซีฟ

ไม่นานนักภรรยาเขาก็กลับมาพร้อมฟีโน่แฮนด์สั่น แต๊กๆๆๆๆ
“ไปไหนมามึง”
“ลูกมันจะกินใส้กรอกเซเว่น”

เธอทิ้งลูกไว้ที่ห้องนั่งเล่น แล้วเดินไปคุยกับเพื่อนบ้าน ดูเหมือนเธอก็ตัดความรำคาญที่จะสนทนากับสามีเหมือนกัน

“พี่น่าจะเปลี่ยน M-O-U-S-E กับ K-E-Y-B-O-A-R-D ”
“ทำไมเหรอคุณช่าง หลายตังค์อะซิ”
“มันไม่ลื่น แบบลูกบอลใครไม่ใช้แล้ว”
“เอาน่าใช้ไปก่อน อันนี้อีฉิมมันโยนเล่นทุกวัน เดี๋ยวซื้ออันใหม่มันจะเสียอีก”
“แล้วเกมส์มันจะหายมั๊ย”
“ไม่หรอกเดี๋ยวโหลดเข้าใหม่ได้”

กลิ่นธูปที่จุดให้พระพุทธเจ้าแสบจมูกคน

“เสร็จแล้วครับ โคลนวินโดว์เอา แปบเดียว”
“อ๋อ โคลนเสร็จแล้วเหรอ ต้องโคลนทุกเดือนมั๊ย… แล้วบั๊กจะเกิดอีกมั๊ย”
“ผมไม่อยากให้พี่เสียตังค์บ่อย โคลนสามเดือนครั้งก็พอครับ” สันดานช่างชอบหมกเม็ดและบวกราคาไว้ในราคาของ ช่างคนนี้ก็เหมือนกัน เขาเป็นช่างได้สมบูรณ์แบบ ไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่นิสัย

ทั้งคู่ลงมานั่งที่ห้องนั่งเล่น (กับพื้น)
หน้าประตูมีเด็กปั่นจักรยานซ้อนมาสองคนจอดพิงรถกับฝาบ้านดังโครม
“น้าหนึ่ง คอมเสร็จยัง จะเล่นเกมส์”
“เสร็จแล้ว ขึ้นไปเลย ชัวโมงละยี่สิบเว้ย”

เด็กสองคนถอดรองเท้าวิ่งขึ้นไปข้างบน
“เอ้ย.. อ๊อดลงมาก่อน เห็นแม่อีฉิมบ้างมั๊ย”
“ยืนคุยอยู่บ้านน้าจิต”
“ไปตามแม่อีฉิมให้กูหน่อย”
“ห้าบาท” เด็กยื่นมือมา
“เออ กูแถมให้สิบห้านาทีแล้วกัน”
เด็กชื่ออ๊อด วิ่งออกจากบ้านโดยไม่ใส่รองเท้า
สักพักภรรยาของเขาก็เดินเข้ามา

“จ่ายตังค์ช่างเค้าด้วย ถามดู กูไม่รู้ว่ากี่บาท แล้วมึงไปซื้อเบียร์ปากซอยให้กูขวด”
ภรรยาดึงกระเป๋าใส่เงินออกมาจากที่เหน็บไว้ตรงสะเอว แต่เธอเหลือบไปเห็นว่าลูกกำลังเอารองเท้ามากัด จึงกระชากมือลูกให้รองเท้าหล่น แล้วตีเปรี๊ยะเข้าไปที่มือ

“แฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ…”
เด็กร้องไห้จ้า
“มึงนี่ไม่ดูลูกเลย” เธอต่อว่าสามี
“เออ เมื่อกี้กูยุ่ง ไปๆ เอามันไปซื้อเบียร์ด้วย”

แม่อีฉิมกระดียดลูกขึ้นฟีโน่บิดออกไปปากซอยอีกรอบ

ผัวและเมียอย่างเขารักกันใจหาย

คำถาม :
๑. ช่างเข้าไปทำอะไรที่บ้านหลังนั้น ?
๒. ทำไมฟีโน่แฮนด์สั่น?
๓. ลูกเขาชื่ออะไร?
๔. สามีเดิมของหล่อนชื่ออะไร?
๕. BUG คืออะไร?

……………………………….

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s